Ο ΦΥΛΑΚΑΣ ΣΤΗ ΣΙΚΑΛΗ – ΤΖ. ΝΤ. ΣΑΛΙΝΤΖΕΡ, J. D. SALINGER (ΜΗ ΔΙΑΘΕΣΙΜΟ)

Το μοναδικό γραπτό του Σάλιντζερ που είδε ποτέ το φως της δημοσιότητας (από καθαρά δική του επιλογή και απόφαση) που όμως έκανε εξαιρετική εντύπωση και έγινε ορόσημο της εφηβείας για πολλές γενιές νέων.

Περιγραφή

Ο ΦΥΛΑΚΑΣ ΣΤΗ ΣΙΚΑΛΗ – ΤΖ. ΝΤ. ΣΑΛΙΝΤΖΕΡ, J. D. SALINGER
ΕΠΙΚΟΥΡΟΣ
Σελ: 255

ΕΙΜΑΙ ό πιο φοβερός ψεύτης πού είδατε ποτέ στη ζωή σας. Είναι φρίκη. Πηγαίνω στο ψιλικατζίδικο ν’ αγοράσω ένα περιοδικό, που λέει ό λόγος, καί κάποιος με ρωτάει για πού το βαλα. “Ε λοιπόν, δεν το ‘χω σε τίποτα να πω ότι πηγαίνω στην όπερα. Είναι τρομερό. Έτσι, όταν είπα στο γέρο Σπένσερ πώς έπρεπε να πάω στο γυμναστήριο να μαζέψω τα συμπράγκαλά μου, ήτανε πέρα για πέρα ψέματα. Εγώ ούτε πού φυλάω τα κωλοπράματά μου στο γυμναστήριο.
Εκεί πού έμενα στο Πένσυ, ήτανε ή Αναμνηστική Πτέρυγα Όσενμπούργκερ, στους νέους κοιτώνες. Ήτανε μόνο για παιδιά της τρίτης καί για τελειόφοιτους. Εγώ ήμουνα στην τρίτη. Ό συγκάτοικος μου ήτανε τελειόφοιτος. Την πτέρυγα την είχανε βγάλει έτσι από κείνο τον τύπο τον “Οσενμπούργκερ, πού πήγαινε παλιά στο Πένσυ. “Οταν έφυγε άπ’ το Πένσυ, μπλέχτηκε μ’ εργολαβίες κηδειών κι έπιασε την καλή. Αυτό πού έκανε, ήτανε πού άνοιξε γραφεία κηδειών σ’ ολόκληρη τη χώρα, καί μπορούσες να θάψεις όλο σου το σόι, πέντε δολάρια το κομμάτι. Έπρεπε να βλέπατε από μια μεριά το γέρο Όσενμπούργκερ. Κόβω το κεφάλι μου πώς τους χώνει σ’ ένα τσουβάλι καί τους φουντέρνει στο ποτάμι. Τέλος πάντων, πρέπει να ‘δωσε στο Πένσυ ένα κάρο λεφτά, καί βγάλανε μια πτέρυγα με τ’ όνομά του. Στό πρώτο ματς της χρονιάς, μας κουβαλήθηκε στο σχολείο με κείνη την ανοικονόμητη την κωλοκάντιλακ πού είχε, κι όλοι αναγκαστήκαμε να σηκωθούμε όρθιοι στίς κερκίδες καί να του τραβήξουμε ένα τραινάκι – τραινάκι λέμε τη ζητωκραυγή. Μετά, την άλλη μέρα στον εκκλησιασμό, έβγαλε ένα λόγο πού βάστηξε κάπου δέκα ώρες. Στήν αρχή μας αράδιασε καμιά πενηνταριά κρύα καλαμπούρια, για να μας δείξει πόσο ξηγημένος ήτανε καί τα ρέστα. Μεγάλη δουλιά. Έπειτα άρχισε να μας λέει πώς ποτέ του δε ντράπηκε, άμα είχε κανένα πρόβλημα ή κάτι τέτοιο, να πέφτει στα γόνατα καί να παρακαλάει το Θεό. Μας είπε πώς πρέπει πάντα να προσευχόμαστε στο Θεό — να του κουβεντιάζουμε καί τα ρέστα — οπού κι αν βρισκόμαστε. Μας είπε πώς πρέπει να λογαριάζουμε το Χριστό σα φιλαράκο μας να πούμε, ή ξέρω γώ τί. Μας είπε πώς καί κείνος μίλαγε κάθε τρεις καί λίγο με το Χριστό. Ακόμα κι όταν όδήγαγε τ’ αμάξι του. Αυτό με πέθανε. Φαντάστηκα το μπάσταρδο τον κάλπη να δάζει πρώτη καί να λέει, Χριστούλη μου, στείλε μου κι άλλα κουφάρια πελατεία. Το μόνο ώραϊο σημείο του λόγου του ήτανε ακριβώς στη μέση. Εκεί πού μας έλεγε τί καλός πού ήτανε, τί έξυπνος καί τα ρέστα, άξαφνα εκείνο το παιδί πού καθότανε στη μπροστινή σειρά, ό Έντγκαρ Μαρσάλα, αμόλησε μια τρομερή κλανιά. Ήτανε πολύ χοντρό πράμα, μέσα στην εκκλησία καί τα ρέστα, αλλά είχε μεγάλη πλάκα. “Α ρε Μαρσάλα παλιόφιλε. Ό διάολος, κόντεψε να τινάξει τη σκεπή στον αέρα. Ούτε ένας δεν τόλμησε να γελάσει δυνατά, κι ό γέρο “Οσενμπούργκερ έκανε πώς δεν άκουσε, όμως ό γέρο Θάρμερ, ό διευθυντής, καθότανε ακριβώς δίπλα του στο βήμα, καί καταλάβαινες με την πρώτη αν την είχε ακούσει ή όχι. Μάγκα, μου, ήτανε όλο φούρκα. Δεν είπε όμως κουβέντα. Το άλλο βράδι μας έβαλε αναγκαστική μελέτη στην τάξη, κι έπειτα ήρθε καί μας έβγαλε λόγο. Είπε πώς το παιδί πού είχε κάνει τη φασαρία στον εκκλησιασμό δεν ήταν άξιο να πηγαίνει στο Πένσυ. Ιδρώσαμε να κάνουμε το φιλαράκο το Μαρσάλα ν’ αμολήσει κι άλλη μια, εκεί πού έβγαζε λόγο ό γέρο Θάρμερ, αλλά δεν του ‘ρχότανε. Τέλος πάντων, έκεί έμενα στο Πένσυ. Στήν Αναμνηστική Πτέρυγα του Γέρο “Οσενμπούργκερ, στους νέους κοιτώνες.

Αξιολογήσεις

Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.

Δώστε πρώτος μία αξιολόγηση “Ο ΦΥΛΑΚΑΣ ΣΤΗ ΣΙΚΑΛΗ – ΤΖ. ΝΤ. ΣΑΛΙΝΤΖΕΡ, J. D. SALINGER (ΜΗ ΔΙΑΘΕΣΙΜΟ)”

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.