Προσφορά!

ΤΟ ΣΥΝΤΟΜΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΤΗΣ ΑΝΑΡΧΙΑΣ – ΧΑΝΣ ΜΑΓΝΟΥΣ ΕΝΤΣΕΝΣΜΠΕΡΓΚΕΡ, HANS MAGNUS ENZENSBERGER

19.00 17.10

Η ζωή και ο θάνατος του Μπουεναβεντούρα Ντουρούτι
Με φωτογραφικό ένθετο
Μετάφραση Σπύρος Μοσκόβου

Περιγραφή

ΤΟ ΣΥΝΤΟΜΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΤΗΣ ΑΝΑΡΧΙΑΣ – ΧΑΝΣ ΜΑΓΝΟΥΣ ΕΝΤΣΕΝΣΜΠΕΡΓΚΕΡ, HANS MAGNUS ENZENSBERGER
ΕΣΤΙΑ
Σελ: 424
ISBN: 978-960-19-0772-7

Όταν κάποιος πήγαινε επίσκεψη σπίτι του, εκείνος φορούσε συχνά ποδιά επειδή καθάριζε εκείνη τη στιγμή πατάτες. Η γυναίκα του δούλευε. Δεν τον πείραζε καθόλου, δεν είχε τη μανία του ανδρισμού και δεν ένιωθε ότι οι δουλειές του σπιτιού πλήγωναν τον εγωισμό του. Την άλλη μέρα έπαιρνε το πιστόλι κι έβγαινε στον δρόμο για να τα βάλει με έναν κόσμο κοινωνικής καταστολής. Το έκανε με τον ίδιο φυσικό τρόπο, όπως την προηγουμένη το βράδυ είχε αλλάξει πάνες στην κορούλα του, την Κολέτ.
Το κλασικό πια έργο του Χανς-Μάγκνους Εντσενσμπέργκερ «Το σύντομο καλοκαίρι της αναρχίας», είναι ένα κολάζ μαρτυριών για τη ζωή και τον θάνατο του Μπουεναβεντούρα Ντουρούτι, του ηγέτη των αναρχικών και ήρωα της Ισπανικής Επανάστασης. Ο συγγραφέας μοντάρει σε ένα βιογραφικό μωσαϊκό αναμνήσεις φίλων, συγγενών και συντρόφων, ανέκδοτα, ρεπορτάζ, ομιλίες, συνεντεύξεις, επιστολές, φέιγ βολάν, αποσπάσματα εφημερίδων και προπαγανδιστικά φυλλάδια. Ανάμεσά τους ενθέτει οκτώ δικές του παρεμβάσεις για τον ισπανικό αναρχισμό και το ιστορικό και πολιτικό υπόβαθρο της εποχής, της δεκαετίας του ’30, που σημαδεύτηκε από την άνοδο του φασισμού.
Ο Ισπανός μηχανικός Ντουρούτι οργάνωνε απεργίες και απαγωγές δικαστικών, λήστευε τράπεζες, έβαζε βόμβες, έστηνε οδοφράγματα και αφοσιώθηκε με το εθελοντικό τάγμα του στον αγώνα κατά του στρατηγού Φράνκο. Φυλακίστηκε και κατέφυγε επανειλημμένα στην εξορία. Ηλέκτριζε τα πλήθη και αφιέρωσε ανεπιφύλακτα τη ζωή του στις ιδέες του. Η ζωή και η δράση του δεν έτυχαν ποτέ εξαντλητικής ιστορικής έρευνας. Ακόμα και για τον αιφνίδιο θάνατό του υπάρχουν διάφορες εκδοχές.
Στο πολυσυζητημένο ερώτημα αν το έργο αυτό του Εντσενσμπέργκερ είναι μυθιστόρημα ή ντοκουμέντο έδωσε μια απάντηση ο βιβλιοκριτικός της εφημερίδας Frankfurter Rundschau: «Το βιβλίο αυτό είναι πιο πλούσιο σε περιεχόμενο και πιο συναρπαστικό στην ανάγνωση από τα έργα που κυκλοφορούν σήμερα ως “μυθιστορήματα” στην αγορά».

[…]
Κατά τη διάρκεια της νύχτας πέρασαν μπροστά από το φέρετρο του Ντουρούτι χιλιάδες άνθρωποι. Περίμεναν στη βροχή, σχηματίζοντας μεγάλες ουρές. 0 φίλος και αρχηγός τους ήταν νεκρός. Δεν τολμώ να κρίνω πόσος ήταν ο πόνος και πόση η περιέργεια σ’ αυτό που ένιωθαν. Είμαι όμως βέβαιος ότι ένα συναίσθημα τους ήταν εντελώς ξένο: το δέος μπροστά στον θάνατο.

Η κηδεία έγινε την επομένη το πρωί. Ένα πράγμα ήταν ξεκάθαρο από την αρχή: η σφαίρα που είχε σκοτώσει τον Ντουρούτι είχε συγκλονίσει τη Βαρκελώνη. Υπολόγισαν ότι ο ένας στους τέσσερις κατοίκους της πόλης συνόδευε το φέρετρό του. 0 αριθμός αυτός δεν περιλαμβάνει τα πλήθη που είχαν κατακλύσει τα πεζοδρόμια, παρακολουθούσαν από τα παράθυρα, είχαν καταλάβει τις ταράτσες, ακόμα και τα δέντρα στη Ράμπλας. Όλα τα κόμματα και οι συνδικαλιστικές οργανώσεις, ανεξαρτήτως πολιτικής χροιάς, είχαν καλέσει τα μέλη τους να πάρουν μέρος. Πάνω από τα κεφάλια Ισπανίας. Ήταν ένα μεγαλειώδες, συγκινητικό και αλλύκοτι θέαμα- γιατί κανένας δεν είχε καθοδηγήσει, οργανώσει · βάλει στη σειρά αυτά τα πλήθη. Τίποτα δεν πήγαινε ρολόι Επικρατούσε απίστευτη σύγχυση.

Η έναρξη της περιφοράς της σορού είχε οριστεί για τις δέκα το πρωί. Ήδη μία ώρα πριν, ήταν αδύνατον να πλησιάσε κάποιος την έδρα της Περιφερειακής Επιτροπής Αναρχικών. Κανένας δεν είχε σκεφτεί να κλείσει τη διαδρομή που θο ακολουθούσε η πομπή. Από παντού κατέφθαναν οι εργαζόμενοι όλων των επιχειρήσεων της Βαρκελώνης, μπερδεύονταν μεταξύ τους και έκλειναν οι μεν στους δε τον δρόμο απ όλες τις μεριές. Μια ίλη ιππικού και μια ομάδα μοτοσικλετιστών που επρόκειτο να τεθούν επικεφαλής της νεκρικής πομπής βρέθηκαν ξαφνικά αποκλεισμένες και περικυκλωμένες από τις μάζες των εργατών. Παντού έβλεπε κανείς σκεπασμένα με στεφάνια αμάξια που είχαν ακινητοποιηθεί και δεν μπορούσαν να πάνε ούτε μπρος ούτε πίσω. Χρειάστηκαν τεράστιες προσπάθειες για να ανοίξουν δρόμο, προκειμένου να φθάσουν οι υπουργοί στο φέρετρο.

Στις δέκα και μισή το φέρετρο του Ντουρούτι, καλυμμένο με μια κοκκινόμαυρη σημαία, εγκατέλειψε, πάνω στους ώμους πολιτοφυλάκων από το τάγμα του, τα κεντρικά γραφεία των Αναρχικών. Τα πλήθη ύψωναν τη γροθιά ως ύστατο χαιρετισμό. Άρχισαν να τραγουδούν τον ύμνο των Αναρχικών: Hijos del pueblo, Παιδιά του Λαού. Ήταν μια στιγμή μεγάλης συγκίνησης. Όμως για κάποιο λόγο ή και κατά λάθος είχαν παραγγείλει δυο ορχήστρες. Η μια έπαιζε πολύ σιγά, η άλλη πολύ δυνατά. Δεν κατάφερναν να συντονιστούν.
[…]

Αξιολογήσεις

Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.

Δώστε πρώτος μία αξιολόγηση “ΤΟ ΣΥΝΤΟΜΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΤΗΣ ΑΝΑΡΧΙΑΣ – ΧΑΝΣ ΜΑΓΝΟΥΣ ΕΝΤΣΕΝΣΜΠΕΡΓΚΕΡ, HANS MAGNUS ENZENSBERGER”

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.