Πολλές φορές έχουμε σταθεί εκστατικοί μπροστά σε ένα λογοτεχνικό έργο, το οποίο δεν ξέρουμε πού να το εντάξουμε. Αλήθεια, πέρα από ένα αλληγορικό έργο του μεσοπολέμου που περιγράφει τις παθογένειες μιας επαρχιακής κοινότητας έτοιμης να παρασυρθεί και να παραδοθεί σε ένα προκλητικά θρασύ νέο ρεύμα, “Τα μάγια” είναι ένα πολυεπίπεδο μυθιστόρημα εφάμιλλο του Μόμπι Ντικ, γεμάτο με τις μεγάλες αλήθειες αυτού του κόσμου, μόλις ειπωμένες από τα χείλη κάποιου επαρχιώτη ορεσίβιου. Η πρωτοπρόσωπη αφήγηση του γιατρού το κάνει απόλυτα άμεσο, ενώ οι ζωντανές περιγραφές αντικειμένων ή προσώπων κρατούν τον αναγνώστη σε εγρήγορση. Φυσικά είναι εμφανής ο επηρεασμός του συγγραφέα από τη μαθητεία του στο τμήμα φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου της Βιέννης αλλά και η σχέση του με την ψυχανάλυση. Ένα από τα εξαιρετικά πλεονεκτήματα της έκδοσης αυτής είναι η εμπνευσμένη μετάφραση της Σοφίας Αυγερινού.