Περιγραφή
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 9-11 ΜΑΗ ΤΟΥ 1936 – ΘΕΜΟΣ ΚΟΡΝΑΡΟΣ
ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΕΠΟΧΗ
Σελ: 80
ISBN: 978-960-451-244-7
Οι αγώνες του λαού
Με το να προσπαθούμε να σημειώσουμε τη δράση της Γενικής «Ασφάλειας» και των χαφιέδων, σε τούτες τις σελίδες που ακολουθούνε, δε θα πει πως μας ξαφνιάζουνε τα εγκληματικά ένστικτα κι ο σαδισμός των ανθρώπων αυτών.
Στο κάτω κάτω αυτά είναι τα προσόντα που ζητάει το κράτος απ’ αυτούς για να τους ταΐσει. Τους διαλέγει όπως ο τσομπάνος τα μαντρόσκυλά του. Και τους περιποιείται και τους μεταχειρίζεται με τον ίδιο ακριβώς τρόπο. Δε μας ξαφνιάζει λοιπόν η διεξαγωγή εξ επαγγέλματος δολοφόνων, πολύ περισσότερο όταν έχουμε υπόψη διαγωγή υπουργών που ξεπερνάνε κάθε τέτοιο υπάνθρωπο σ αυτό το κεφάλαιο.
Γι’ ας μιλήσουμε πιο συγκεκριμένα. Είτανε η απεργοί των κεραμοποιών. Ο Καρτάλης, υπουργός της Εθνικής Οικονομίας.
Γυναίκες, άνδρες και παιδιά από 10 χρονώ κι απάνω μαζευτήκανε από το πρωί όξω από το υπουργείο. Έβλεπες τις χιλιάδες αυτές των ανθρώπων, μέσα στο λιοπύρι, στον ιδρώτα, να φωνάζουνε, να διαμαρτύρονται να ζητούνε να εξετασθούνε τα αιτήματά τους. Και ταυτόχρονα να μάχονται με τις ομάδες των οπλισμένων αστυνομικών. Όποιος κι αν ήσουνε, θα λύγιζες σ’ αυτό το θέαμα μπροστά.
Ο Καρτάλης, θέλοντας να κάμει επίδειξη της ζωώδικη αδιαφορίας του, ρώτησε απαθέστατα έναν υπάλληλο του υπουργείου, “αν δε θα ‘τανε σωστό να στείλει μερικές λεμονάδες σ’ αυτούς τους ανθρώπους!…” ”
-Από το πρωί φωνάζουνε! Θα ξεράθηκε ο λαιμός τους!…” Έτσι εξήγησε ύστερα.
Του άρεσε να τους ακούει να φωνάζουνε. Αισθανότανε ηδονή να βλέπει τόσον κόσμο να περιμένει α’ αυτόνε κάτι και εκείνος να μη βιάζεται να δώσει καμίαν απάντηση.
Και για να παρατείνει το σαδιστικό ηδονισμό του, ζητούσε σοβαρότατος πληροφορίες αν το καφενείο του υπουργείου είχε αρκετές λεμονάδες. Και την ίδια στιγμή ειδοποιούσε την Ασφάλεια να στείλει περισσότερη δύναμη για να τσακίσει τους απεργούς, που υπερασπίζονταν το ψωμί των παιδιών τους με το έσχατο όπλο άμυνας, τη μαχητική απεργία.
(από τον πρόλογο του βιβλίου)
Αξιολογήσεις
Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.