ΤΑ ΧΡΟΝΙΚΑ ΤΟΥ ΑΡΗ – ΡΕΪ ΜΠΡΑΝΤΜΠΕΡΙ, RAY BRADBURY

Περιγραφή

ΤΑ ΧΡΟΝΙΚΑ ΤΟΥ ΑΡΗ – ΡΕΪ ΜΠΡΑΝΤΜΠΕΡΙ, RAY BRADBURY
ΑΓΡΑ
Σελ: 368
ISBN: 978-960-325-971-8

Μετάφραση: Δημήτρης Αρβανίτης, πρόλογος Jorge Luis Borges

Το προφητικό βιβλίο του Μπράντμπερυ, που τοποθετούσε την εποίκηση του Άρη το 2036, επανακυκλοφορεί σε μια στιγμή που συζητιόνται επιτακτικά οι επιστημονικές αποστολές καθώς και οργανωμένα διαπλανητικά ταξίδια στον Άρη ήδη από το 2026!
Ο πλανήτης Άρης του Μπράντμπερυ είναι τόπος ελπίδας, ονείρων και ποιητικής μεταφοράς –κρυστάλλινες κολόνες και απολιθωμένες θάλασσες–, όπου ένα λεπτό πέπλο σκόνης καλύπτει τις μεγάλες άδειες πόλεις ενός σιωπηρά κατεστραμμένου πολιτισμού. Αυτόν τον τόπο λοιπόν έρχονται οι εισβολείς από τη Γη να τον λαφυραγωγήσουν και να τον εμπορευματοποιήσουν, να τον αναπτύξουν και να τον μάθουν, φέρνοντας μαζί τους τους πανάρχαιους φόβους τους και τις πιο μύχιες επιθυμίες τους. Πρώτα σε μικρές ομάδες και έπειτα σαν χείμαρρος που ορμά από έναν κόσμο στα πρόθυρα της καταστροφής προς μια υπόσχεση για το αύριο. Ο άνθρωπος της Γης κατακτά τον Άρη… και κατακτιέται με τη σειρά του από τον Κόκκινο Πλανήτη. Ο παράξενος νέος κόσμος με την αρχαία ετοιμοθάνατη φυλή και τις αχανείς χρυσοκόκκινες ερήμους τον μάγεψαν, εισχώρησαν στα όνειρά του και τον άλλαξαν δια παντός.
Τα Χρονικά του Άρη είναι ένα κλασικό έργο της λογοτεχνίας του 20ού αιώνα· η δύναμη και η φαντασία του δεν έχουν σβήσει με την πάροδο του χρόνου. Μέσα από αλληλένδετες, σε χρονολογική σειρά ιστορίες, ένας πραγματικός δεξιοτέχνης στην αφήγηση μας αιχμαλωτίζει, μας τέρπει και μας προκαλεί να αναμετρηθούμε με το όραμα και την καρδιά του – αφήνοντας το κουράγιο μας, την αδυναμία μας, την επιπολαιότητα και την οδυνηρή ανθρωπιά μας εκτεθειμένες στο λαμπρό αστρικό φως, σε έναν παράξενο και συναρπαστικό κόσμο όπου η «ανθρωπιά» περισσεύει.

Το Somnium Astronomicum, προεξοφλώντας εξ ορισμού ένα εφικτό ή πιθανό μέλλον, προετοιμάζει, αν δεν απατώμαι, το νέο αφηγηματικό είδος που οι Βορειοαμερικανοί αποκαλούν science fiction η επιστημονική φαντασία, θαυμάσιο παράδειγμα της οποίας αποτελούν τα εν λόγω Χρονικά του Άρη. Θέμα τους είναι η κατάκτηση και ο εποικισμός του πλανήτη. Αυτή η επίπονη επιχείρηση των ανθρώπων του μέλλοντος μοιάζει να επεκτείνεται σε μακρινή εποχή, αλλά ο Ρέυ Μπράντμπερυ προτίμησε (ασυνείδητα, ίσως, και μέσω μυστικής έμπνευσης της ιδιοφυΐας του) έναν ελεγειακό τόνο. Οι Αρειανοί, οι οποίοι στην αρχή του βιβλίου είναι απαίσιοι, αξιώνονται την ευσπλαχνία του όταν θα φτάσουν στο χείλος της εκμηδένισης. Μπορεί να νικούν οι άνθρωποι, αλλά ο συγγραφέας δεν θριαμβολογεί για τη νίκη τους. Αναγγέλλει με λύπη και απογοήτευση τη μέλλουσα επέκταση της ανθρωπότητας στον κόκκινο πλανήτη – που μας τον αποκαλύπτει σαν μια έρημο από θαμπή γαλαζωπή άμμο, με ερείπια από ζατρικιώδεις πολιτείες, κίτρινα δειλινά και παμπάλαια πλοία που επιπλέουν στην άμμο. […]
Πώς αυτός ο άνθρωπος από το Ιλλινόι, αναρωτήθηκα κλείνοντας τις σελίδες του βιβλίου του, κατάφερε ώστε τα επεισόδια της κατάκτησης ενός άλλου πλανήτη να με γεμίσουν τρόμο και μοναξιά; Πώς έγινε αυτά τα αποκυήματα της φαντασίας να με αγγίξουν, και μάλιστα σε τόσο βάθος ; […]
Γύρω στο 1909, στο σύθαμπο ενός απέραντου σπιτιού που δεν υπάρχει πια, διάβασα συνεπαρμένος από αγωνία το Οι πρώτοι άνθρωποι στη Σελήνη του Ουέλλς. Χάρη σ’αυτά τα Χρονικά, τελείως διαφορετικής σύλληψης και κατασκευής, μου δόθηκε να ξαναζήσω, τις τελευταίες φθινοπωρινές μέρες του 1954, εκείνους τους υπέροχους τρόμους.
– ΧΟΡΧΕ ΛΟΥΙΣ ΜΠΟΡΧΕΣ