Ετικέτα: ΣΕΞΙΣΜΟΣ

Η πολιτική ορθότητα, ο Καραγάτσης, ο σεξισμός και άλλα δεινά.
Μια τεράστια επιχείρηση έχει ξεκινήσει, η οποία στο όνομα της “πολιτικής ορθότητας” στέλνει στο “εκτελεστικό απόσπασμα” τους πάντες και τα πάντα.
Πλέον δεν μπορούμε να εκφραστούμε ελεύθερα γιατί κάποιος μπορεί να θεωρήσει αυτό που λέμε σεξιστικό, ρατσιστικό, προσβλητικό, κλπ.
Και βέβαια είναι περισσότερο από θεμιτό, να εξαλείψουμε κακώς κείμενα, εκφράσεις και συνήθειες που μας έρχονται από εποχές που διέφεραν πολύ σε ηθική, αξιακό σύστημα και δομές από την σημερινή, όμως πλέον έχουμε περάσει πραγματικά στον αντίθετο ακριβώς πόλο. Προσπαθούμε να διορθώσουμε τα πεπραγμένα, να εξαφανίσουμε το παρελθόν και να το διαγράψουμε. Λειτουργούμε όπως το Ελληνικό Κράτος στη φορολόγηση: Επεμβαίνουμε στα γεγονότα με αναδρομική ισχύ. Αυτό που αναδεικνύεται και αναδύεται λοιπόν, εκτός από παράλογο είναι εξίσου καταπιεστικό. Σε κάποιες μάλιστα περιπτώσεις είναι ισοπεδωτικό και δεν αναγνωρίζει τι; Αυτό ακριβώς που λέει ότι υπερασπίζεται: το δικαίωμα στη διαφορετικότητα.

Αντί να παράγουμε θετικό λόγο, επιδιδόμαστε σε μια στείρα φασίζουσα διαλεκτική, που φυσικά αντί να μειώσει τη διάκριση ή την προσβολή, την τονίζει, και επιπλέον επιχειρεί να αμαυρώσει αν όχι να εξαφανίσει την ιστορία και το παρελθόν.

Σήμερα αν πεις ότι θέλεις τον καφέ σου σε χονδρό φλιτζάνι, μέχρι να κατανοήσουν (αν κατανοήσουν) αυτό που εννοείς, υπάρχει περίπτωση να βρεθείς σε πολύ δύσκολη θέση γιατί το επίθετο “χονδρός-η-ο” πρέπει να εξαλειφθεί ως προσβλητικό.
Αν πεις ότι η μαμά σου είναι κοντή θα σε κοιτάξουν υποτιμητικά και θα σου πουν ότι θα έπρεπε να ντρέπεσαι να μιλάς έτσι για τη μητέρα σου! Εκείνη όμως συνεχίζει να μην φτάνει στο πάνω ράφι, που το έχει φτιάξει κάποιος ψηλός ο οποίος δεν όφειλε ούτε νοιάστηκε να προβλέψει για ανθρώπους κάτω του 1.60μ. Δεν διαπράττει σφάλμα όμως, γιατί δεν άνοιξε το στόμα του να εκφραστεί. Το ότι μπορεί απλά να το κάνει για το δικό του κέρδος δεν μας πειράζει. Νυν υπέρ πάντων τα φράγκα…
Στις υπηρεσίες αλλάξαμε τους τίτλους ώστε να μην “θίγονται” εργαζόμενοι και συναλλασσόμενοι, ο κόσμος όμως συνεχίζει να ταλαιπωρείται από τον παραλογισμό ατέρμονων και αντιπαραγωγικών διαδικασιών, αλλά αυτό δεν είναι ρατσιστικό.
Οι τράπεζες αρνούνται να σε εξυπηρετήσουν και σου επιβάλουν να κάνεις ΕΣΥ μόνος σου τη δουλειά τους, για την οποία αυτοί πληρώνονται, αλλά αυτό δεν είναι φασιστικό και δεν είναι ρατσιστικό! Είναι τεχνολογική ανάπτυξη και κανείς δεν εκφράζεται δεικτικά ή κι αν εκφράζεται δεν κάνει σεξιστικά σχόλια.
Από κάποιες διαδικασίες ηλεκτρονικής αυτοεξυπηρέτησης εξαιρούνται μόνον οι τυφλοί. Όχι οι ΑΜΕΑ, όχι οι αμνήμονες, όχι αυτοί που έχουν νευρικές ασθένειες που τους στερούν την κινητικότητα… Και όχι, αυτό ΔΕΝ είναι ρατσιστικό!
Στην Παλαιστίνη σκοτώνονται κάθε μέρα άμαχοι και πεθαίνουν παιδιά από πείνα, αλλά αυτό δεν είναι σεξιστικό, οπότε είμαστε εντάξει.

Όλοι πλέον μιλάνε “κόσμια” και με “πολιτική ορθότητα”, αλλά στην πραγματικότητα κινούνται από την υπερβολή έως τον υστερισμό, παραβλέποντας όλα όσα ΕΙΝΑΙ διακρίσεις και μάλιστα εγκληματικές.
Μέσα σε αυτόν το παραλογισμό, που μοιάζει με τον όψιμο μεσοπόλεμο, στραφήκαμε, βέβαια, εναντίων ποίων; Αυτών που σε μια άλλη εποχή ενδεχομένως εξέφρασαν την προσωπική τους άποψη, ή ίσως απλά περιέγραψαν ό,τι συνέβαινε γύρω τους. Ας μην παραβλέπουμε ότι η λογοτεχνία είναι ο σημαντικότερος παράγοντας γνώσης και κατανόησης της κοινωνικής ιστορίας η οποία σπανίως μεταφέρεται στα επίσημα ιστορικά κιτάπια ή καταγράφεται σε ντοκουμέντα.

Ένας εξ’ αυτών, ένας εξαιρετικός λογοτέχνης, ο Μ. Καραγάτσης ο οποίος είχε πράγματι λόγο αρκετά αιχμηρό. Είναι όντως ο εκπρόσωπος του λογοτεχνικού ρεαλισμού του μεσοπολέμου. Το άρθρο σε mainstream έντυπο προσπαθεί να μας πείσει ότι σε ένα από τα διασημότερα μυθιστορήματα της εποχής του, “Η Μεγάλη Χίμαιρα”, διαφαίνεται ο μισογυνισμός και ο σεξισμός του συγγραφέα και επιχειρεί να τον αποδομήσει με ασεβείς και απρεπείς εκφράσεις “πεζοδρομίου”.
Προφανώς, ο συντάκτης του άρθρου – ο οποίος παρεμπιπτόντως, μεταξύ άλλων, είναι γνωστός συγγραφέας και ο ίδιος – δεν έχει διαβάσει άλλο βιβλίο του λογοτέχνη, γιατί αν πραγματικά είχε διαβάσει π.χ. το ‘Αμρι α Μούγκου, το 10 ή το Αίμα χαμένο και κερδισμένο, θα είχε ήδη φουντώσει την πυρά για να τα κάψει, γιατί πράγματι ο Καραγάτσης στην εποχή που ζούσε μπορούσε να περιγράψει με λέξεις και ορισμούς διαφορετικούς από τους “κοινωνικά αποδεκτούς” του σήμερα έναν σκουρόχρωμο αφρικανό ή μία άπιστη γυναίκα.
Διαβάζοντας το άρθρο, κοινωνώ μια λογική που αλήθεια δεν την κατανοώ. Τι θέλει λοιπόν να πει ο ποιητής; Ότι πρέπει να διαγράψουμε την ιστορία ή την λογοτεχνία από το 2020 και πριν, γιατί εκείνος -για την λογοτεχνική παιδεία του οποίου επιφυλάσσομαι σοβαρά-, θεωρεί ότι είναι “σεξιστικές παλιατσαρίες”; Μήπως αυτός προσβάλει και κατακρίνει κάτι που προφανέστατα δεν γνωρίζει;
Πραγματικά, αν εγώ εκφράσω και αναλύσω την άποψή μου για την μακαριότητα της άγνοιάς του και την ανικανότητά του να διακρίνει τι ακριβώς συνθέτει ένα λογοτεχνικό έργο που μεταφέρει το πνεύμα, τις συνθήκες, τα ήθη και τις συνήθειες της εποχής που περιγράφει, τι θα κάνει, θα με μηνύσει;
Μήπως να απαγορέψουμε τον Σαίξπηρ εξαιτίας του μισογυνισμού του; Ή καλύτερα να αφορίσουμε όλο το αρχαιοελληνικό θέατρο, αφού δεν μπορούσαν οι ρόλοι να ενσαρκωθούν από γυναίκες;
Αυτού του είδους οι αφορισμοί εξ όσων γνωρίζω ανήκουν σε σκοτεινές εποχές απολυταρχικών καθεστώτων που επέβαλαν τη λογοκρισία και τον ακρωτηριασμό του πνεύματος.
Φυσικά, ο συντάκτης αυτός, δεν έχει ενοχληθεί από κανέναν-καμία σύχρονο-σύγχρονη συγγραφέα των πολλών χιλιάδων αντιτύπων, που ίσως δεν διαπράττουν σεξιστικά ατοπήματα στα γραπτά τους, αλλά απλά υποτιμούν την νοημοσύνη του πιθανού αναγνωστικού κοινού. Και αυτά τα …αναγνώσματα, πωλούν εκατομμύρια αντίτυπα σε ανθρώπους που δεν έχουν ποτέ – και ούτε πρόκειται – διαβάσει Καραγάτση, Καζαντζάκη, Ζωγράφου, Αλεξίου ή Κόνραντ, Ροτ, Κόου κ.α…. Γιατί δεν αντιτίθεται εκεί; Μήπως συγκαταλέγεται σε αυτές τις “παρεούλες” ή μήπως γιατί μπορεί να μηνυθεί για δυσφήμηση και να πονέσει λίγο οικονομικά…
Άρα το πρόβλημά μας, είναι ξεκάθαρα η κατανάλωση και όχι η ορθότητα, η ισότητα και η υπεράσπισή της, γιατί τότε θα έπρεπε να στραφεί ενάντια σε γραφιάδες (το θηλυκό γραφιάδισσες;) που προετοιμάζουν λολίτες και λολίτους, γιατί αυτό ΔΕΝ είναι ρατσιστικό και σεξιστικό!

Έγραψε στο άρθρο του «Εξ όνυχος» (Μ. Καραγάτσης, Εμμανουήλ Ροΐδης) στο Διάστιχο ο Κώστας Βούλγαρης που αυτή την περίοδο επιμελείται μια έκδοση του κλασικού “Ψυχολογία Συριανού συζύγου” του Ροΐδη:
…μα, τον Καραγάτση έβαλαν στο στόχαστρο; Ο Ροΐδης στο έργο του διαθέτει όλα τα καταγγελλόμενα, στον υπέρτατο βαθμό. Βέβαια, όσο να ’ναι, πηγαίνοντας κανείς στον Ροΐδη κάπως θα εισπράξει εκείνο το «ψάρωμα» μπροστά στη μεγάλη λογοτεχνία, ενώ θα πρέπει να αντιμετωπίσει και τη διεξοδική επιχειρηματολογία του, θεωρητικώς και ενδοκειμενικώς, επί των «αποκλινουσών» απόψεών του: «…καπνίζων μετά το γεύμα επί του εξώστου, και δίδων άδικον εις τους μεμψιμοίρους εκείνους, τους κηρύττοντας τον κόσμον κακοκαμωμένον, διά τον λόγον ότι τα ρόδα έχουσιν ακάνθας…»)

Οι νοοτροπίες αλλάζουν μόνο με την παιδεία και την καλλιέργεια και όχι με λαϊκισμούς, υστερίες και παροξυσμούς.
Όσο μένουμε σε αγκυλώσεις τόσο στενεύει το μυαλό και σύντομα το woke culture θα είναι η σύγχρονη παραλλαγή του ναζισμού, με τις πυρές, τις συλλήψεις, τα κυνήγια μαγισσών κλπ.
Καλοκαίρι 2024 και η ορθότητα είναι τα Ανάκτορα στο Τατόι να γίνουν VIP resort ομοίως και η Γυάρος. Ταυτόχρονα, ορθότητα φαίνεται να είναι εκτός από έναν πόλεμο και μία γενοκτονία που μαίνονται, 30.000 παιδιά που πεθαίνουν στον πλανήτη από πείνα καθημερινά…. Είναι μια Ελλάδα της οποίας ο πληθυσμός παρακμάζει συνεχώς. Που στην ερώτηση: Ποια είναι η σύγχρονη ελληνική διανόηση; η απάντηση είναι σιωπή!
Είναι μια Ελλάδα που συνεχίζουμε να είμαστε δεικτικοί και να χλευάζουμε τη διαφορετικότητα, να κάνουμε φόνους (πες με Ζακ ή Τοπαλούδη) αλλά μιλάμε και γράφουμε με χαρακτηριστική “κορεκτίλα”.
Woke culture, wake up…